گیاه خواران کسانی هستند که از خوردن هر نوع گوشت پرهیز دارند ولی گیاهان را می پزند و به صورت پخته می خورند و اگر کمبودی در گیاه خواران مشاهده می شود به خاطر نخوردن گوشت نیست بلکه به این علت است که آنها تمام مواد حیاتی در گیاهان را با آتش نابود می کنند، ولی خام گیاه خواران تمام موادی را که طبیعت برای تغذیه بشر آماده ساخته است بدون آنکه دخالتی از نظر پختن ، حرارت دادن ، بو دادن و یا کنسرو کردن در آن بشود و یا فعل و انفعالات شیمیایی در آن انجام گردد مصرف می کنند. خام گیاه خواران، گوشت، لبنیات و فرآورده های آن و تخم مرغ نیز مصرف نمی کنند و از مواد محرکه مانند قهوه ، چای ، الکل ، سیگار و یا غیره خود داری می کنند. غذای آنان میوه جات، سبزیجات، سالادها، آجیل ها، خشکبار و انواع جوانه ها ، غلات و مواد قندی طبیعی مانند خرما، انجیر و کشمش که مطلقاً به صورت خام و زنده مصرف می کنند و یا به صورت غذاهای ترکیبی در آورده و مورد مصرف قرار می دهند.

خیر، خام گیاه خواری هیچ گونه عوارض و کمبودی در انسان ایجاد نمی کند. اگر موادی که مصرف می کنید متعادل باشد چه دلیلی دارد که کمبود و عوارضی به وجود آورد مگر مواد اولیه که برای خام گیاه خواری به کار می رود همان هایی نیستند که برای پخته خواری به کار می رود ، خام گیاه خواران همان مواد را به صورت زنده و طبیعی مصرف می کنند، نمونه آن افراد زیادی هستند که به مدت طولانی خام گیاه خواری می کنند و علاوه بر این که کمبودی نداشته اند از نظر توانایی بدن و درک فکری نیز بهتر از زمان پخته خواری هستند. حال اگر یک فرد خام گیاه خوار احیاناً دچار کمبود و یا ضعف غذایی شود تقصیر از خام گیاه خواری نیست علت آن است که روش غذایی غنی و متعادل و حساب شده ای متناسب با فعالیت و تحرک روزانه خود انتخاب نکرده و بیشتر میوه جات مصرف کرده و به این روش نا آگاه و نا آشنا بوده و مطالعات کافی در این زمینه نداشته و خودسرانه و یا بدون مشورت، مبادرت به خام گیاه خواری کرده و در نتیجه دچار عوارض سوء گردیده است.

اساس هر علمی بر تجربه استوار است و اساس خام گیاه خواری نیز بر تجربیاتی است که هزاران نفر آن را انجام داده اند و نتایج نیکوئی گرفته اند و با آزمایشاتی که از جهات مختلف انجام داده اند با مقایسه زمان پخته خواری علاوه بر آنکه بیماری آنان درمان شده از نیروی جسمی و فکری و وضع مزاج عالیتری برخوردارند. مواد طبیعی مانند میوه جات و سبزیجات را که در دامان طبیعت پرورش یافته و دارای انواع ویتامین ها ، املاح و اسانس هاست و کلروفیل فراوان نیز دارد برای انسان نافع تر از این است که آن ها را از حالت طبیعی و زنده خارج کنیم و بپزیم و یا کنسرو نمائیم. تغذیه طبیعی هنوز در جامعه گسترش نیافته و در مرحله ابتدایی است و به منزله نوزادیست که تازه پا گرفته و می کوشد راه رفتن صحیح را یاد بگیرد ، باید به این کودک زیبا و نو پا کمک کرد تا راه رفتن درست را بیاموزد تا بزرگ شود و رشد کافی یابد و در آینده بتواند به سلامت و خوشبختی جامعه بشریت کمک نماید.

میکروب های زیاد و گوناگون همیشه در هوا و تمام قسمت های بدن مانند دهان ، حلق ، ریه ها و سایر حفره های داخل بدن وجود دارد که چون قوه دفاعی بدن قوی است ، میکروب های ضرر رسان کاری از پیش نمی برند. تنها وقتی می توانند زیان بخش باشند که یک عامل مستعد کننده مانند کم شدن نیروی حیاتی در بدن ایجاد گردد و آن وقتی است که تعادل بدن در اثر سوء تغذیه یا فقر غذائی و مسمومیت های حاصل از آن بهم بخورد و ضعیف گردد در این صورت است که میکروب انسان را مریض و گاهی از پا در می آورد.

ویتامین ها یک ترکیب آلی هستند که به مقدار کم در متابولیسم طبیعی بدن مورد نیاز است و نمی تواند در سلول ها ساخته شود. شاید صدها نوع از این مواد وجود داشته باشند که بیشتر آنها تاکنون کشف نشده اند. ویتامین B١٢ پس از جذب در دستگاه گوارش به مقادیر زیاد در کبد ذخیره می شود و سپس به آهستگی به مقدار مورد نیاز در مغز استخوان و بافت های دیگر بدن آزاد می گردد. این ویتامین را خام گیاهخواران از جوانه گندم، سبزیجات و میوه های تازه، خشکبار و آجیل ها و غیره تامین می کنند و از طرفی این ویتامین در داخل بدن تامین می شود. بدین معنا که ویتامین های B١٢ در اثر فعل و انفعالات در روده ویتامین B١٢ را بوجود می آورد. با آزمایشاتی که از خام گیاهخواران بعمل آمده است تا کنون هیچ گونه عارضه ایی که دال بر کمبود ویتامین مذکور باشد بوجود نیامده و شمار گلبول های قرمز آنها نیز متعادل بوده است. بطور کلی در غذاهای خام گیاهخواران که از خشکبار، جوانه ها، آجیل خام، مواد قندی، میوه جات و سبزیجات فراهم می شود همه گونه مواد به حد وفور یافت می شود و کمبودی بوجود نمی آید.

این گفته چندان درست نیست و عمومیت ندارد و شامل افرادی است که بیشتر سبزیجات و میوه جات و کمتر غذاهای فشرده مانند آجیل خام و جوانه و مواد قندی می خورند و یا به علت آنست که غذاهای خام را خوب نمی جوند و در نتیجه خوب هضم و جذب نمی گردد و بیشتر اوقات گرسنه اند. در گروهی دیگر ممکن است در ابتدای خام گیاهخواری اشتهای زیاد پیدا کنند و هر چه می خورند جای غذاهای پخته گذشته را نمی گیرد، زیرا در پخته خواری عادت داشته اند که غذاهای چرب و سنگین بخورند که بالطبع این نوع غذا مدت طولانی در معده مانده و هضم نمی شود در نتیجه همیشه احساس سنگینی می نمایند و حال که با غذاهای خام آشنا شده اند چون سبک و سهل الهضم است و زیاد در معده نمی ماند، احساس می کند چیزی نخورده است که البته بعد از مدتی خام گیاهخواری این احساس از بین می رود و به این نوع تغذیه عادت می کند

به هیچ وجه. زیرا همان موادی که به صورت پخته به آنان می دهید، می توانید به صورت خام بدهید. بنابراین علاوه بر آنکه چیزی از دست نمی دهد ویتامین هایی که با پختن از بین می رود عاید کودک می شود. به علاوه به جای مواد پروتئین گوشتی از مواد پروتئین گیاهی که سالم تر است مصرف می نماید. همچنین به جای تنقلات مضر مانند شکلات و بیسکوئیت و چیپس و پفک از تنقلات سالم مانند خشکبار و آجیل های خام و مواد قندی طبیعی مانند خرما استفاده می شود.

چنانچه ذکر شد مواد تازه و خام می تواند قدرت مقاومت خون را در مقابل مبارزه با عوامل مرض زیاد کند و هم چنین پتانسیل سلول را بالا برده و در تمام بافت ها قدرت بیشتری را به وجود آورد؛ سوخت و ساز بدن را با صرفه جوئی انجام دهد در نتیجه مقدار کم مواد خام نیروی بیشتری از پخته تولید می کند و هم پیشگیری کننده خوبی است که شخص را به بیماری مبتلا نمی کند و هم باعث می شود بسیاری از امراض که در نتیجه تغذیه غلط و پخته خواری بوده است درمان شود. در مورد معالج بودن خام گیاهخواری دلیل روشن تری از وجود اشخاص معالجه شده نیست. کسانی که مایل باشند توضیحات و اطلاعات بیشتری کسب کنند می توانند با انجمن خام گیاهخواران مراجعه کرده و خود از نزدیک با شفا یافتگان آشنا شوند و یا سی دی هائی که در این مورد وجود دارد دریافت دارند

هنوز تجربه به آن اندازه نیست که به طور قاطع بتوان جواب داد، ولی بسیاری از امراضی که طب جدید در معالجه آن عاجز بوده است با خام گیاهخواری درمان شده است. برای آگاهی از این امر به شرح بیمارانی که با روش خام گیاهخواری درمان شده اند مراجعه فرمائید.

اگر لاغری علتی دارد که با خام گیاهخواری مرتفع می شود، جواب مثبت است. زیرا با تغذیه با مواد خام و تازه ارگان های بدن را در مسیر صحیح قرار می دهید. بنابراین افراد چاق و لاغر به وزن مطلوب می رسند. لاغر شدن معمولی را می شود با همین غذاهای خام معالجه کرد و بدین ترتیب که غذاهای خام غده ها را مرمت (تنظیم) می کنند و عمل آن ها را به حال طبیعی بر می گردانند و پوست های بی جان و پژمرده را زیبا و تر و تازه می نماید و در نتیجه گردش خون در بدن بهتر می شود.

علت های زیادی دارد. یکی از آن ها عدم آگاهی و شناخت مردم از این روش است که بایستی فعالیت بیشتری شود تا مردم آگاه و مطلع تر شوند. ولی مانع بزرگتر ترک عادت است. فرد از ابتدای زندگی غذاهای پخته خورده و ذائقه شان به آن عادت کرده است و اکنون که غذای خام می خورد احساس می کند نسبت به غذای پخته بی مزه است؛ و ترک آن به یکباره مستلزم اراده قوی است که در همه کس نیست

این مساله عمومیت ندارد. تغذیه طبیعی خود باعث تسکین اعصاب می شود و به همین جهت افرادی که خام گیاهخواری می کنند خوش خلق و معاشرتی می شوند. حال اگر احیانا کسی عصبانی می شود شاید علت در دلبستگی شدید او به غذاهای پخته می باشد و ممکن است پرخوری هم می کرده اند و حال در اثر امساک مداوم از غذاهای پخته و دیدن و بوئیدن و نخوردن موجب عصبانیت شود. که وقتی عادت ثانوی جایگزین عادت پیشین شود کم کم غذاهای خام به مذاقشان می شود و این واکنش از بین خواهد رفت.

غذائی که باید در صبحانه میل گردد در سحر مصرف می شود و افطار را هم با کمی آب میوه و خرما شروع کنید و بعد از آن می توانید از سوپ خامگیاهخواری همراه با سبزی یا سالاد به دلخواه مصرف کنید. در فصل گرما کمی هندوانه یا میوه های آبدار در سحر یا افطار در کنار غذاهای خام دیگر میل گردد. اگر از جوانه ها به ویژه جوانه گندم استفاده شود دوام بیشتری در نگهداری روزه به انسان می دهد. هر کس با توجه به امکانات و مقتضیات زندگی خود می تواند از هر نوع غذائی که میخواهد مصرف نماید. ولی آنچه مسلم است با خام گیاهخواری روزه را بهتر می شود گرفت زیرا انسان از گرسنگی و تشنگی چندان رنج نمی برد و معده در وضعیت بهتری قرار دارد و دوام و انرژی غذاهای خام بیشتر است و روزه دار از حال و کیفیت بهتری برخوردار است.

بله، کسی که بیماری حادی داشته باشد بویژه بیماری های عروقی و قلبی که از مدت خام گیاهخواری آنها مدت زیادی نگذشته باشد با خوردن غذای پخته دچار ناراحتی می شوند و احساس ناراحتی در عضوی که بیشتر بیمار بوده بروز می کند. زیرا بیماری در نتیجه پخته خواری بوده و اکنون که همان عامل یعنی غذای پخته مجدداً وارد بدن می شود ناراحتی برگشت می کند. مگر آنکه مدت زیادی از خام گیاهخواری آنها گذشته باشد و بیماری ترمیم و درمان شده باشد که در اینصورت اگر گاهی میل به غذای پخته پیدا کند چندان محسوس نخواهد بود و بهتر است برای حفظ سلامتی و جلوگیری از برگشتن میل خود از آن مقدار کم هم اجتناب شود.

خیر، نه تنها با علم پزشکی مخالف نیست و در موارد ضروری از آن استفاده می کند بلکه با هر نوع درمانی که بتواند در بهبودی بیمار موثر باشد موافق است، ولی اعتقاد دارد که این روش وقتی صحیح و حساب شده انجام گیرد، می تواند بهترین پیشگیری کننده و یا درمان کننده باشد.

پاسخ به این سوال مشکل است و نمی توان پیش بینی کرد. سیستم بدن ها از جهت قابلیت عملکرد ارگان ها با هم متفاوت است. بعضی بیماری ها زیاد پیشرفت کرده و به صورت کهنه و مزمن درآمده است در این حالت میزان آمادگی بدن برای جلوگیری از پیشرفت و درمان بیماری عامل بسزائی است. نوع تغذیه و نحوه اجرای آن در تسریع و بهبودی بیماری تاثیر فراوان دارد و مخصوصاً در این شیوه در همان چند روز یا چند هفته اولیه می توانید اثرات مفید آنرا در بدن خود مشاهده کنید که خود انگیزه ایی است برای ادامه این شیوه. در هر صورت هر نوع بیماری(چه از نوع مزمن چه از نوع حاد) که فرد داشته باشد در موردش نمی توان زمان خاص و مشخصی را برای گرفتن نتیجه مطلوب اعلام کرد.