سلام
  همیشه کوچکترین چیز ها که خیلی وقت ها اصلاً ما بهش نگاه هم نمی کنیم لطفی به ما می کنه که باورش هم برامون سخته ... مثل یه کلاه کاسکت ... کمربند ایمنی ... گوجه ... خیار ... طالبی ... کرفس ... خنده داره شاید ... اما با درد هایی که تو حافظه من ضبط شده و وقتی بهشون فکر می کنم و پشتم تیر می کشه ، بعد می زارم کنار اون همه دارو دوایی که مصرف می کردم و بعد همه اون همه ابهت پزشکی با خوردن میوه و سبزی و ... کنار می ره خندم می گیره ... که مگه می شه ؟ خیار، گوجه و طالبی و جوانه ها رو آرشاویر آوانسیان کشف نکرده بود ... اما آرشاویر با اینا یکی شد چون اونا با آرشاویر یکی بودن ... و خوش به حال کسانی که به این ایمان می رسن ... من مریم ببر حسینی ... شش ساله که خام گیاه خوار هستم و چهار ساله که مدیریت انجمن تغذیه طبیعی رو بر عهده دارم و با همکاری خیلی از دوستان با طبیعت یکی شدیم ... زنده ایم و هستیم و منتظر شماییم که فقط اندک زمانی رو برای همه اون چیزی که به ما سلامت داد و شاید مهره گم شده شما باشه تقسیم کنیم تا بتونیم بیشتر به هم کمک کنیم . و در آخر بگم ما نمی کشیم ، ما از طبیعت قربانی نمی گیریم ... ما چون زنده ایم حتی گیاهی را هم نمی کُشیم ( نمی پزیم ) ...
دوست دار آرزو های شما ...
مریم ببر حسینی